Αναθεώρηση ανθρωπότητας: Μια εναλλακτική λύση βαρέων βαρών στον πολιτισμό

Το Rock Paper Shotgun είναι το σπίτι του PC Gaming

Ανθρώπινο γένος: Ο Kotaku Ανασκόπηση

ο Πολιτισμός Η σειρά ήταν γύρω – λυπάμαι που πρέπει να το κάνω αυτό – 30 χρόνια τώρα. Βοήθησε να δημιουργήσει ένα είδος και παρέμεινε αήττητο σε αυτό για όλο το χρόνο. B ut Καθώς περνούμε από τον 21ο αιώνα, υπάρχουν συμβουλές ότι με το έκτο παιχνίδι το Κάτοχος Η φόρμουλα έχει λίγο παλιά. Εισαγάγετε το πλάτος και την προσπάθεια του Sega σε λίγο καθαρό αέρα, Ανθρώπινο γένος.

Για το εύρος, αυτό το παιχνίδι έχει περάσει χρόνια στη δημιουργία. Του Ατελείωτος θρύλος και Ατελείωτος χώρος έχουν δει το στούντιο να ακονίζει τις δεξιότητες 4x (εξερευνήστε, επεκτείνετε, εκμεταλλευτείτε, εξοντώ) την τελευταία δεκαετία, καινοτομώντας με πράγματα όπως τα καθαρά μενού τακτική μάχη. Δεσμεύοντας όλα όσα έχουν μάθει μαζί σε μια άμεση πρόκληση Πολιτισμός ήταν το αναπόφευκτο endgame αυτής της προσέγγισης.

Μπορεί να έχετε παρατηρήσει ότι έχω ήδη μιλήσει Πολιτισμός Πολύ, και θα το κάνω πολύ περισσότερα σε αυτήν την κριτική. Συγγνώμη, είναι αναπόφευκτο. Ο Sid Meier και ο Bruce Shelley βοήθησαν την πρωτοπορία του είδους Πολιτισμός έχει αποφανθεί για τόσο πολύ καιρό, και Ανθρώπινο γένος είναι χτισμένο από το έδαφος ως φόρο τιμής/απάντηση σε αυτό. Η προσφορά πλάτους είναι σε θέση να διαφοροποιηθεί από τον εαυτό της Πολιτισμός πρόκειται να αποτελέσει τον πυρήνα αυτού που οι περισσότεροι άνθρωποι θα θέλουν να μάθουν Ανθρώπινο γένος. Βασικά, είναι κυριολεκτικά αδύνατο να μιλήσουμε Ανθρώπινο γένος Χωρίς αναφορά Κάτοχος επανειλημμένα, από τότε Πολιτικός Τα συστήματα είναι η γλώσσα του ίδιου του είδους.

Πού να ξεκινήσετε ακόμη και με ένα παιχνίδι που περιλαμβάνει χιλιάδες χρόνια ανθρώπινης ιστορίας? Μπορεί επίσης να ξεκινήσει από την αρχή, πότε Ανθρώπινο γένος Σας θέτει στον έλεγχο μιας χούφτας περιπλάνηση των νεολιθικών φυλών και ζητά απαλά να βρείτε κάπου ωραία για να ζήσουν. Στη συνέχεια, προτείνει ότι πιθανότατα θα θελήσετε να τα εγκαταστήσετε και να ξεκινήσετε τη διαδικασία της μετατροπής τους στους πρώτους λαούς για να στείλουν μια αποστολή στην επιφάνεια του Άρη.

Όπου κάθε άλλο παιχνίδι όπως αυτό θα σας ζητήσει να επιλέξετε μια μόνο φατρία και να κολλήσετε με αυτό στο τέλος του παιχνιδιού , Ανθρώπινο γένος έχει ένα τέχνασμα: σας επιτρέπει να παίζετε ως πολλαπλές φατρίες καθώς πηγαίνετε. Αναγνωρίζοντας ότι οι λαοί και οι πολιτισμοί αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου, μπορείτε να ξεκινήσετε το παιχνίδι ως Ρωμαίους, αλλά σε μεταγενέστερες ηλικίες μετακινούνται στους Βενετούς και στη συνέχεια στους Ιταλούς και κάθε φορά που θα έχετε διαφορετική εστίαση και διαφορετικά προνόμια και μπόνους διαθέσιμα σε εσάς. Χρησιμοποιώ απλώς την αλυσίδα των Ιταλών ως παράδειγμα της συνέχειας που διατίθεται εδώ. μπορείτε να διαλέξετε από όποιος των διαθέσιμων φατριών όταν προχωράτε, πηδώντας από την Ασία στην Αφρική στην Ευρώπη καθώς πηγαίνετε.

Αυτό έχει καλλυντικές συνέπειες, στο ότι το avatar σας-Ανθρώπινο γένος σας επιτρέπει να δημιουργήσετε το δικό σας κυβερνήτη αντί να χρησιμοποιήσετε έναν ηγέτη μετοχών – θα φορέσετε μια νέα στολή κάθε φορά που αλλάζετε και τα κτίρια της πόλης σας θα μεταμορφώσουν για να αντικατοπτρίζουν την πολιτιστική σας μετατόπιση. Αλλά έχει επίσης πραγματικά οφέλη παιχνιδιού, σε αυτό Ανθρώπινο γένος δεν σας κλειδώνει σε μια ενιαία προσέγγιση για ολόκληρο το παιχνίδι σας. Αντί να επιλέγετε μια συγκεκριμένη πλευρά και να κολλήσετε με την τακτική και τα προνόμιά τους σε όλο το παιχνίδι, αυτό το πολιτισμό-swapping σάς επιτρέπει να προσαρμόσετε τις στρατηγικές σας εν κινήσει, αντιδρώντας στον τρόπο με τον οποίο έχει αναπτύξει ο κόσμος και οι πόροι του και ο τόπος σας μεταξύ τους.

Αυτό έχει κάποια προβλήματα που θα μπω σε ένα λεπτό, αλλά συνολικά εγώ αγάπη αυτή η ιδέα. Μισώ να κλειδώσω σε ένα συγκεκριμένο playstyle πριν έχω δει ποτέ τον χάρτη ή τους αντιπάλους μου σε ένα παιχνίδι σαν αυτό, οπότε η ευκαιρία να επανασυμπληρώσω την αυτοκρατορία μου συνεχώς σε όλο το παιχνίδι είναι πιθανώς Ανθρωπότητα έξυπνη νέα ιδέα.

Και ενώ θα ήθελα να συνεχίσω τώρα με άλλους τρόπους Ανθρώπινο γένος κάνει ριζικές αναχωρήσεις από τα 4x κανόνες, δεν μπορώ. Έχοντας ποτέ συμμετάσχει σε κανένα από τα προηγούμενα demos ή betas του παιχνιδιού, το βρήκα πολύ πιο κοντά Πολιτισμός από ό, τι περίμενα, που είναι παρήγορο με κάποιους τρόπους, αλλά μια απογοήτευση σε άλλους. Από τη φωτεινή πλευρά, που δεν έχει επιταχυνθεί από τις προσδοκίες ενός εμπορικού σήματος ή των μακροχρόνιων οπαδών και οπλισμένοι με τα αποτελέσματα των δικών τους dalliances με το είδος 4x, το εύρος ήταν αδίστακτος με τα τσιμπήματα τους Πολιτισμός Φόρμουλα, και σχεδόν όλα όσα έχουν dabbled in έχουν αποδειχθεί είτε μια πλήρη επιτυχία είτε, τουλάχιστον, μια συνολική βελτίωση. Μερικά παραδείγματα:

• Οι πολιτικοί της κοινωνίας σας δεν προχωρούν με γραμμικό τρόπο, εξελίσσονται ανάλογα με τις περιστάσεις και δημιουργούνται θέτοντας ερωτήσεις σχετικά με το πώς θέλετε να αντιμετωπίσετε τα πράγματα. Θέλετε η γη να είναι ιδιωτική ή συλλογικά? Είναι η τέχνη να λογοκρίνεται ή να είναι δωρεάν? Δεν υπάρχουν ποτέ λανθασμένες επιλογές, μόνο συνέπειες, ο καθένας που βοηθά στην οικοδόμηση μιας αυτοκρατορίας που είναι μοναδικά δική σας.
• Πολλή σκέψη έχει πάει στο παιχνίδι (ένας μικρός αριθμός πολύ πυκνοκατοικημένων και εξειδικευμένων πόλεων) εναντίον ευρείας (μια εκτεταμένη αυτοκρατορία), και οι δύο προσεγγίσεις είναι εξίσου έγκυρες εδώ. Εάν θέλετε να παίξετε ευρύ, μπορείτε απλά να κυλήσετε πάνω από το χάρτη όπως πάντα και να διαχειριστείτε κάθε πόλη ανάλογα. Αν θέλετε να παίξετε ψηλά, όμως, μπορείτε να smoosh οι πόλεις σας μαζί σε ευρύτερες διοικητικές περιοχές (ή ακόμα και μία μεγαλοπρόπολη, αν θέλετε), η οποία συνδυάζει όλη την παραγωγή τους, αλλά ζητά μόνο ένα κλάσμα της διοίκησης. Ως κάποιος που του αρέσει να παίζει ψηλά, εγώ Πραγματικά μου άρεσε αυτό.
• Ασχολείστε μόνο με δύο νομίσματα στο Ανθρώπινο γένος: Χρυσό (που αγοράζει πράγματα και διατηρεί τα πάντα) και επιρροή. Ο τελευταίος οδηγεί σε πολλή τακτική ευελιξία, επειδή πληρώνει για όλα τα είδη, από το συνδυασμό των πόλεων μέχρι την ίδρυση νέων οικισμών για την κατοχή νέων πολιτών και θα πρέπει συνεχώς να αποφασίζετε ποιες από αυτές τις προσεγγίσεις είναι ο καλύτερος τρόπος για να δαπανήσετε το.
• Η μάχη θα είναι εξοικειωμένος με όποιον έχει παίξει Ατελείωτος θρύλος. Σε αντίθεση με το πρόσφατο Κάτοχος Παιχνίδια, όπου κάθε μονάδα καταλαμβάνει το δικό της χώρο στο χάρτη, γενικά το παιχνίδι μπορείτε να συνδυάσετε 4-7 Ανθρώπινο γένος μονάδες σε μία στοίβα. Διευκολύνει την μετακίνηση και διατηρεί τον κόσμο απαλλαγμένο από στρατιωτική ακαταστασία. Στη συνέχεια, όταν είναι καιρός να πολεμήσουμε, αυτές οι στοίβες ξεδιπλώνονται και κάθε μονάδα μπορεί να αναπτυχθεί στον κόσμο του παιχνιδιού για να πολεμήσει μια μικρή, βασική τακτική δέσμευση ή μια ελαφρώς πιο περίπλοκη εάν εμπλέκεται η πολιορκία μιας πόλης. Είναι όχι Εμβλημα ΦΩΤΙΑΣ, Αλλά εξακολουθεί να είναι ένας πιο ενδιαφέρον τρόπος για να επιλύσετε τα πράγματα από ό, τι απλά να σπάσετε τις μονάδες μαζί.

Ίσως το μεγαλύτερο highlight για μένα, όμως, ήταν ο ίδιος ο κόσμος. Ο χάρτης είναι όμορφος, όπως μπορείτε να δείτε στα στιγμιότυπα οθόνης σε όλη αυτή την κριτική, και είναι μια ατελείωτη χαρά να μετακινηθείτε γύρω από αυτό κάθε νέο παιχνίδι και να απολαύσετε το τοπίο. Όχι μόνο φαίνεται εκπληκτικό μεγέθυνση, αλλά είναι πραγματικά ζωντανός Όταν φτάσετε κοντά, δείχνοντας ανθρώπους που παίζουν στην παραλία και τα ζώα που τρέχουν σε λιβάδια.

Ένα πράγμα που με ενδιαφέρει πραγματικά όταν πρόκειται για αυτά τα παιχνίδια μεγάλων στρατηγικών είναι αυτό που είσαι στην πραγματικότητα πράξη σε αυτά τις περισσότερες φορές. Τα χαρακτηριστικά και τα κυριώτερα σημεία είναι καλά και καλά, αλλά αν πρόκειται να ξοδεύετε 250-500 ώρες σε ένα παιχνίδι, νομίζω ότι τα πιο σημαντικά πράγματα για την επιτυχία τους είναι αυτά που θα κάνετε κλικ και κάνοντας ξανά και ξανά και πάλι απο την αρχή. Τα κοσμικά σκατά, οι λεπτομέρειες, οι δουλειές, η πολυάσχολη εργασία.

Σε Ανθρώπινο γένος, Αυτή είναι η πρακτική διαχείριση των δικών σας πόλεων και εδαφών. Οι πράξεις εκχώρησης του πληθυσμού σε διάφορα καθήκοντα (όπως η γεωργία ή η έρευνα), η οικοδόμηση νέων δομών, η επέκταση των πόλεων σας σε όλο το χάρτη και η εξισορρόπηση των βιβλίων γίνονται όλα από την ίδια οθόνη διαχείρισης της πόλης και αυτό είναι το sandbox στο οποίο θα περάσετε το το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου σας Ανθρώπινο γένος.

Είναι επίσης το πράγμα που μου αρέσει περισσότερο για το παιχνίδι. Ο μεθοδικός τρόπος που μπορείτε να επεκτείνετε και να αναβαθμίσετε την επικράτειά σας, τον τρόπο που σας δίνεται η εξουσία να διαμορφώσετε την ανάπτυξη των ανθρώπων σας μέσω της ενδυνάμωσης επιλογών. O nce που έχετε καθορίσει τις ρίζες σας αρχίζει να αλιεύει μαζί και να κερδίσει μια παρηγορητική αίσθηση ορμής που μερικές φορές θα αισθανθεί περισσότερο σαν να παίζετε Πόλεις: Skylines από μια πραγματική εμπειρία 4x.

Ως μοναχική εμπειρία Zen Garden, Ανθρώπινο γένος θα ήταν ένα κλασικό. Ασβεστολιθία σε μια διηπειρωτική κλίμακα, και καλύπτουν χιλιετίες. Το Catch εδώ είναι ότι αυτό είναι ένα παιχνίδι όπου είστε μόνο ένα έθνος μεταξύ πολλών, και ο τρόπος που αλληλεπιδράτε με άλλους – και το πιο σημαντικό είναι ο τρόπος με τον οποίο το AI αλληλεπιδρά με τον παίκτη – απολαμβάνει πολλά να είναι επιθυμητό.

Ανθρωπότητα Η διαχείριση της πόλης είναι καλή, ομαλή διασκέδαση, αλλά είναι επίσης πολύ ομαλά, που λείπει από τις αιχμές της δραστηριότητας ή της κρίσης που πρέπει να στίξουν ένα καλό παιχνίδι 4x. Αυτό κάνει μεγάλες συνεδρίες – και ναι, αυτό έχει Πολιτισμός Το ίδιο “ένα ακόμα γάντζο” -εκκίνηση για να θολώσει σε ένα μονότονο βουητό. Υποφέρει επίσης από το ίδιο πρόβλημα που πλήττει άλλα παιχνίδια πλάτους, καθώς ενώ υπάρχουν αντιπάλους AI εκεί έξω, σπάνια αισθάνεται σαν να παίζετε παράλληλα ή εναντίον οποιουδήποτε.

Απογοητευτικά, υπάρχει μια αφθονία συστημάτων εδώ που υποδηλώνουν διπλωματία και το εμπόριο και οι διαφορές θα μπορούσαν να είναι τόσο λεπτές και στρατηγικές όσο και αλλού, αλλά για οποιονδήποτε λόγο δεν αισθάνεται ποτέ ότι το AI κάνει κάτι περισσότερο από το κυματισμό σε σας από απέναντι από το δρόμο. Και όταν εσύ κάνω αλληλεπιδρούν, όλα αισθάνονται limp και άψυχα, κυρίως επειδή οι ανώνυμες, ανώνυμες φατρίες που έχουν αλλάξει το παιχνίδι δυσκολεύουν να παρακολουθείτε τους αντιπάλους σας ή να σχηματίζουν οποιεσδήποτε διαρκείς σχέσεις μαζί τους. Η σχεδόν πλήρης απουσία συναισθημάτων ή προσκόλλησης στους αντιπάλους μου εδώ πραγματικά με έκανε να εκτιμώ Πολιτικός Οι αγενείς, παρεμβατικοί ηγέτες ακόμα περισσότερο, επειδή μου θυμίζουν ότι έχουν περισσότερα να κάνουν με την επιτυχία αυτής της σειράς απ ‘ό, τι απλά φαίνονται καλά, στο ότι παρέχουν ένα μικρό πρόσθετο μπαχαρικό σε μια συνταγή που διαφορετικά θα ήταν απίστευτα ήπια.

Αυτό ήταν ένα τεράστιο bummer για μένα, γιατί όπως έχω πει σε άλλες κριτικές, τα καλύτερα παιχνίδια στρατηγικής δεν φτάνουν στην κορυφή λόγω της τακτικής τους, φτάνουν εκεί λόγω των ιστοριών που είναι σε θέση να υφαίνουν μέσα από κάθε playthrough . Ιστορίες εδώ ο παίκτης αισθάνεται σαν να είναι μέρος κάτι μεγαλύτερο, κάτι σημαντικό, όχι μόνο ξαπλωμένη από μια άποψη του Θεού, κάνοντας κλικ σε ένα υπολογιστικό φύλλο για 300 στροφές. Ανθρωπότητα Η ιστορία μοιάζει περισσότερο με μια αξιοσημείωτη τηλεοπτική εκπομπή, μία που βουίζει για λίγες εποχές πριν αποσταλεί στο κρεβάτι, σπάνια ρίχνοντας τα κύματα του δράματος ή του ενθουσιασμού που μπορεί να κάνει άλλες ιστορίες τόσο αξέχαστες (οι οποίες, που δίνονται Ατελείωτος θρύλος Η ικανότητα να λέει μια ισχυρή, δομημένη ιστορία, ήταν λίγο έκπληξη!·.

Ένα άλλο letdown ήταν ο τρόπος που ένα παιχνίδι που είχε μελετήσει Πολιτισμός Τόσο προσεκτικά, και έκανε τόσες πολλές αλλαγές καλωσορίσματος σε αυτή την προσέγγιση του σεβάσμιου παλιού δεινοσαύρου, θα μπορούσαν να περπατήσουν κατευθείαν σε ένα από Πολιτισμός βαθύτερες και πιο επικίνδυνες παγίδες: το endgame του. Πιο συγκεκριμένα, το γεγονός ότι μου αρέσει Κάτοχος, Ανθρωπότητα endgame – και η πορεία προς αυτό -.

Ανεξάρτητα από το πώς έχετε πλησιάσει το υπόλοιπο παιχνίδι, οι παίκτες θα καταλήξουν πάντα σε μια αυθαίρετη κατάσταση νίκης, είτε πρόκειται για μια διαστημική αποστολή, για παγκόσμια κατάκτηση, είτε για ένα σύνολο σημείων που ταιριάζουν από προεπιλογή σε 300 στροφές (αλλάξτε αυτό το σχήμα Αμέσως μετά την εγκατάσταση, δεν είναι ποτέ αρκετά καιρό). Θα ήθελα πολύ να δω Ανθρώπινο γένος Εφαρμόστε το ίδιο είδος τόλμης στο συμπέρασμά του, όπως έκανε τόσο πολύ από το υπόλοιπο του παιχνιδιού. Τόσο μεγάλο μέρος της εμπειρίας μου σε λεπτό σε λεπτό πέρασε την εξεύρεση χαράς στο tinkering με τις πόλεις και το πολιτικό μου, ήταν τρελός να έχει αυτό το morph σε ένα σπριντ σε μια γραμμή τερματισμού στο τέλος.

Αναθεώρηση ανθρωπότητας: Μια εναλλακτική λύση βαρέων βαρών στον πολιτισμό

Λατρεύω τα παιχνίδια στρατηγικής, εκτός από το πότε πρέπει να τα αναθεωρήσω. Με τόσα πολλά αφηρημένα συστήματα, κινούμενα μέρη και πιθανές εμπειρίες παιχνιδιού, μπορεί να είναι ένας πραγματικός εγκέφαλος που συνοψίζει τακτοποιημένα πόσο καλά είναι. Η ανθρωπότητα αποδεικνύεται πιο σκληρή από τις περισσότερες. Εν μέρει, είναι επειδή έχω παίξει ένα φοβερό από αυτό, που σημαίνει ότι υπάρχει ακόμη περισσότερο από το συνηθισμένο να συνοψίσω. Εν μέρει, είναι επειδή μόλις ανακοινώθηκε το Big Boy 4X του εύρους, όλοι γνωρίζαμε ότι η επιτυχία του θα καθοριστεί από το πώς σε σύγκριση με τη σειρά του πολιτισμού.

Λοιπόν, λοιπόν. Κανένα σημείο δεν το τραβάτε: Είναι η ανθρωπότητα τόσο καλή όσο το CIV?

Αλλά ειλικρινά, πρέπει ακόμα να παίξω τρόπος Περισσότερο από την ανθρωπότητα να γνωρίζει με βεβαιότητα αν είναι ένα κλασικό. Είμαι ακόμα σε ένα στάδιο όπου κάθε συνεδρία αποκαλύπτει μια εντελώς νέα ραφή πιθανών εμπειριών παιχνιδιού για μένα, και δεδομένου ότι 4x playthroughs είναι τέτοια παγετώνα πράγματα, είναι ένα σωρό thinkbiscuits που θα με πάρει πολύ πολύ καιρό για φαγητό. Είναι εύκολο να γευτείτε με ένα παιχνίδι όταν εξακολουθείτε να εξερευνάτε τι μπορεί να κάνει. Αλλά η πραγματική δοκιμή θα είναι αν εξακολουθώ να παίζω μήνες μετά από αυτή τη διαδικασία, και η ψευδαίσθηση της άπειρης πιθανότητας διαλύεται. Σε αυτό το μέτωπο, πραγματικά δεν ξέρω τι να περιμένω.

Την τελευταία φορά που προεπισκόπησα την ανθρωπότητα, μίλησα για το πώς το σύστημα κτίσεων του Mix-N-Match του παιχνιδιού το άφησε ανοιχτό στην εμφάνιση των συνδυασμών μπόνους πολύ ισχυρού που δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί, στραγγαλίζοντας σοβαρά το αποτελεσματικό εύρος των διαδρομών μέσα από τις ηλικίες. Έχοντας παίξει μερικά ακόμα παιχνίδια, η προοπτική μου είναι πιο φωτεινή σε αυτό το μέτωπο. Αισθάνεται ότι τα μπόνους μετατοπίζονται με τέτοιους λεπτούς τρόπους που δεν μπορείτε να τους δείτε να είναι ισορροπημένοι, οδηγώντας σας να αισθάνεστε σαν να είστε ιδιοφυΐα που εκμεταλλεύεται κενά στους κανόνες.

Σε ένα πρόσφατο παιχνίδι που έπαιξα, επιλέγοντας το Zhou στην αρχαία υποδοχή και τα σχολεία του Κομφούκιου δίπλα στα βουνά οδήγησε στο ποσοστό έρευνας μου πολλαπλασιασμός με δροσερό 10.000% μέσα σε λίγες στροφές. Φάνηκε απίστευτα ανόητο. Αυτό σήμαινε, ωστόσο, ότι ερευνούσα κάθε τεχνολογία που διατίθεται σε ένα φλας, αφήνοντας με την επιλογή είτε να σπεύσω μια προώθηση εποχής πριν από το βέλτιστο σημείο, είτε να συνεχίσω μέσω της αρχαίας εποχής με ένα φορτίο ακριβά ερευνητικές περιοχές που δεν κάνουν τίποτα. Η μετριοπάθεια, αποδείχθηκε, θα με εξυπηρετούσε πολύ καλύτερα από το min-maxing.

Σε ένα άλλο παιχνίδι, το combo των Φοίνικων σε Καρχηδονιανούς σε έναν παράκτιο χάρτη μου έδωσε ένα σμήνος υπερ-νάρτες που ουσιαστικά μου επέτρεψαν να φτιάξω κάθε πολίτη τέσσερις τόνους ρέγγας την ημέρα, εκρήγνυται ο πληθυσμός μου και με έκανε να ασχοληθείτε με τον αριστοκρατικό πλούσιο. Αλλά τότε, δεδομένου ότι δεν είχα ακόμη δημιουργήσει την υποδομή ή την τεχνολογία για να διατηρήσω αυτό το περιεχόμενο του πληθυσμού, η ανάπτυξή μου έσπασε γρήγορα σε ένα σκληρό ανώτατο όριο και οι πόλεις μου ήταν πολύ καταθλιπτικές για να χτίσουν πολύ για μερικές δωδεκάδες στροφές. Πηγαίνοντας all-in στα λιμάνια φαινόταν μια ασυναγώνιστη επιλογή εκείνη τη στιγμή, αλλά πραγματικά έσφιξε την ευελιξία μου και με έβαλε αρκετά σκληρά ώστε πραγματικά έχασα το προβάδισμά μου σε ένα AI στο δρόμο προς το endgame.

Παρ ‘όλα αυτά, για όλα αυτά τα οικονομικά μπόνους δεν είναι αρκετά ακαταμάχητη δύναμη που φαίνεται να είναι, το γεγονός παραμένει ότι είναι μακράν ο ευκολότερος τρόπος να ευημερήσει. Σε περισσότερα παιχνίδια από ό, τι δεν θεωρώ ότι αφιερώνω την ελάχιστη προσπάθεια για στρατιωτική δράση και διπλωματία, καθώς η ανάπτυξη της γης αντιπροσωπεύει σχεδόν πάντα έναν αποτελεσματικότερο τρόπο να πάρει αυτό που θέλω.

Αυτό είναι κρίμα, καθώς τόσο η διπλωματία και τα συστήματα μάχης είναι υπέροχα, από μόνα τους. Οι μικρές στρατιωτικές μάχες, στις οποίες τα μέρη του χάρτη είναι συν-opted ως ένα είδος αρένα για τους στρατούς να έχουν ένα Turn-Based Throups, είναι καλές, βαθιά διασκέδαση. Δυστυχώς, όμως, σχεδόν πάντα αυτόματη μεταφορά τους, αφού περιμένω κάτι συναρπαστικό για να τελειώσω την κατασκευή και θέλω απλώς να κάνω κλικ στις στροφές μου χωρίς διακοπή μέχρι να τελειώσει. Ακόμη και όταν οι γειτονικές αυτοκρατορίες με επιτίθενται, έχω πάρει μόνο για δωροδοκία τους με ένα τεράστιο χρηματικό ποσό – που δημιουργήθηκαν, φυσικά, από την άγρια ​​σειρά βελτιώσεων πλακιδίων – για να τους κάνουν να φύγουν.

Έχω επίσης βρει αυτή τη σταθεροποίηση σχετικά με τη δύναμη των αξιόπιστων μπόνους – γενικά έρευνας, τροφίμων, χρημάτων και παραγωγής – έχει περιορίσει την όρεξή μου για picks civ. Υπάρχει ένας θλιβερός αριθμός πολιτών σε κάθε μια από τις εποχές που απλά δεν έχω δοκιμάσει ακόμα, αφού τα πλεονεκτήματά τους βρίσκονται σε περιοχές του παιχνιδιού που αισθάνονται λιγότερο … Winny για μένα. Φυσικά, αυτό θα μπορούσε να είναι ένα ζήτημα που συνεχίζει να τακτοποιείται, μόλις είχα περισσότερο χρόνο να παίξω και να πειραματιστώ, οπότε διστάζω να επικρίνω πάρα πολύ σκληρά.

Ήμουν έτοιμος να πω ότι θα είχα μια καλύτερη αίσθηση για τη σχετική δύναμη των διαφορετικών προσεγγίσεων όταν είχα δοκιμάσει ένα στρατιωτικό παιχνίδι ή δύο – αλλά αυτό δεν χρειάζεται να είναι η περίπτωση, και ο λόγος για αυτό είναι ενδεχομένως η ανθρωπότητα μεγαλύτερη δύναμη. Όταν αλλάζετε το Civs στο τέλος μιας εποχής, μπορείτε να αλλάξετε ολόκληρη τη λειτουργία της αυτοκρατορίας σας στην πτώση ενός καπέλου. Ένα δυναμικό παραγωγής χρημάτων μπορεί να γίνει μια διπλωματική δύναμη ή ένας ερευνητικός κολοσσός σε λίγες έξυπνες στροφές, διατηρώντας ένα νόστιμο υπόλοιπο του οικονομικού του πνεύματος για καλό μέτρο. Γνωρίζοντας ακριβώς πότε να ολοκληρώσετε μια τέτοια στροφή 180 μοιρών είναι μια εξαιρετικά σημαντική δεξιότητα και αντιπροσωπεύει ένα εξαιρετικά ζουμερό κομμάτι λήψης αποφάσεων.

“Αυτός ο επαναπροσδιορισμός της μύγας ολόκληρου του παιχνιδιού σας, και το γεγονός ότι είναι μια αναγκαιότητα, παρά μια επιλογή, είναι ένα masterstroke.«

Στο σενάριο Harbourgeddon μου παραπάνω, για παράδειγμα, ένας έξυπνος διακόπτης σε ένα CIV που επικεντρώνεται στη σταθερότητα θα μπορούσε να με δει το Beast My To Top of the World. Αντ ‘αυτού, έκανα τις “προφανείς” συνέργειας – Norse στα Ολλανδικά, για ακόμα περισσότερες συνέργειες λιμανιού – και κατέληξαν με όλο το φαγητό και το χρυσό στον κόσμο, αλλά ένας πληθυσμός πολύ άθλια για να φροντίσει. Είχα παραλείψει την ημέρα των ποδιών σε μια πολιτική κλίμακα.

Αυτός ο επαναπροσδιορισμός του συνόλου του παιχνιδιού σας, και το γεγονός ότι είναι μια αναγκαιότητα και όχι μια επιλογή, είναι ένα masterstroke. Όσο περισσότερο παίζω, τόσο πιο θεμελιωδώς είναι λαμπρός ένας μηχανικός που συνειδητοποιώ ότι είναι, και σε αυτό το μέτωπο τουλάχιστον, δεν αισθάνομαι σαν ένα πουλί λέγοντας ότι η ανθρωπότητα χτυπά το Civ από το νερό. Κάθε παιχνίδι του πολιτισμού έρχεται στο τραπέζι με ένα σύνολο καινοτομιών στο σύνολο κανόνων του προκάτοχού του, αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ μια εξέλιξη σε αυτή τη σειρά που ήταν μισή τόσο τακτοποιημένη μετασχηματιστική ως αυτή. Έτσι, ξέρετε: καλό σε yers, πλάτος.

Η ανθρωπότητα δεν είναι τέλεια, ακόμη και με την έκπτωση των προσωπικών μου συναισθημάτων σχετικά με τη σχετική αποτελεσματικότητα και τη διασκέδαση των διαφορετικών playstyles. Υπήρχαν πολλά μικρά αλλά παράξενα σφάλματα στην αναθεώρηση: ειδοποιήσεις που με πληροφόρησαν ότι οι Olmecs είχαν προχωρήσει στην αρχαία εποχή όχι λιγότερο από πέντε φορές. Ο αφηγητής που εκφράζει το σοκ στο κτίριο μου πέντε, δεκαπέντε, και στη συνέχεια τριάντα σπίτια καλλιεργειών σε διαδοχικές στροφές, όταν δεν είχα κάνει κάτι τέτοιο. ένα σκάφος που πανικοβάλλεται όταν έχει οριστεί σε αυτόματη εξέταση.

Δεν υπήρχε τίποτα που να σπάει εκεί, αλλά υπήρχαν μερικές πάρα πολλές χυλοπίτες από τη σούπα για ένα παιχνίδι τόσο πολύ γυαλισμένο σε άλλες απόψεις. Με οδήγησε να αναρωτηθώ πόσες άλλες ρωγμές ήταν κρυμμένες κάτω από την υδάτινη γραμμή αυτού του περίεργου, μικτού μεταφορικού σκάφους.

Πέρα από αυτά τα πράγματα, το μόνο πραγματικό μου πρόβλημα με την ανθρωπότητα είναι το ζήτημα που ανέφερα στο δικαίωμα στην αρχή: ότι παρά το γεγονός ότι μου αρέσει πολύ, δεν είμαι 100% σίγουρος για το τι είναι. Έχει ξεκινήσει να αποδειχθεί ως ιστορικό 4x που δεν είναι έντονα κλώνος και έχει πετύχει. Αλλά στην κάμψη γύρω από το μονολιθικό όγκο του μωρού του Big Sid, έχει μεγαλώσει σε ένα περίεργο σχήμα. Υπάρχουν πολλά πράγματα, είναι ο καλύτερος τρόπος που μπορώ να το βάλω. Μερικές φορές, αυτό κάνει ένα εξαιρετικά πλούσιο στρατηγικό παιχνίδι. Σε άλλες εποχές, κάνει μια εμπειρία που έρχεται σε υπερφόρτωση πληροφοριών.

Πράγματι, και ειδικά στα μεταγενέστερα στάδια ενός παιχνιδιού, η ανθρωπότητα μπορεί να αισθάνεται περισσότερο σαν ένα παιχνίδι παζλ από ένα 4x, με την επιχείρηση των εξάγων και των πολλαπλασιαστών να το αφαιρούν από το κεντρικό θέμα της ανθρωπότητας του. Ακόμα, αν τα χειρότερα πράγματα που μπορώ να βρω για την ανθρωπότητα είναι ότι μερικές φορές με κάνει να σκεφτώ πάρα πολύ, και ότι πρέπει να το παίξω περισσότερο, είναι σχεδόν αιματηρή καταστροφή, είναι αυτό? Πηγαίνετε να κάνετε μερικά λιμάνια και πείτε στους Olmecs που είπα γεια σας. Εάν το κάνουν ποτέ από το αρχαίο βρόχο εποχής τους και επινοούν το γράψιμο, δηλαδή.

Το Rock Paper Shotgun είναι το σπίτι του PC Gaming

Συνδεθείτε και ελάτε μαζί μας στο ταξίδι μας για να ανακαλύψετε περίεργα και συναρπαστικά παιχνίδια PC.